یک سیستم جدید می تواند به تولید جهانی غذا کمک کند تا با تغییرات آب و هوایی سازگار شود

یک سیستم جدید می تواند به تولید جهانی غذا کمک کند تا با تغییرات آب و هوایی سازگار شود
یکی از نتایج مهم COP28 بیانیه ای بود که توسط بیش از 150 رئیس دولت در حمایت از سیستم های غذایی برای سازگاری با تغییرات آب و هوایی. تا همین اواخر، موضوع سیستم های غذایی پایدار هرگز در دستور کار COP که عمدتاً بر بخش انرژی متمرکز بود، بالا نبود.
با این حال وقتی نوبت به بحران آب و هوا می رسد، تولید جهانی غذا هم بخشی از مشکل و هم قربانی آن است. تولید مواد غذایی در حدود 30 درصد از کل انتشار گازهای گلخانه ای در جهان نقش دارد. همچنین سهم بزرگی در منابع آبی ما و سهم بزرگی در آلودگی محیط زیست دارد. کشاورزی همچنین یکی از آسیبپذیرترین بخشها از نظر اقلیم است، اگر نه آسیبپذیرترین بخش. رویدادهای شدیدی که منجر به شکست محصول و سایر اختلالات عرضه می شود باعث افزایش قیمت مواد غذایی – و همچنین ناامنی غذایی و سوء تغذیه – می شود.
دولتها در تلاش برای تغییر سیستمهای غذایی خود با دادههای اندک برای هدایت تصمیمها یا اندازهگیری تأثیر آنها با مشکل مواجه هستند. اما این می تواند به زودی تغییر کند.
گزارش شمارش معکوس سیستم های غذایی تا سال 2023: وضعیت سیستم های غذایی جهانیکه امروز در مجله Nature Food منتشر شده است، چیزی است که محققان می گویند اولین تلاش جهان برای نظارت بر تغییرات در سیستم های غذایی جهانی است. مدرسه آب و هوای کلمبیا جسیکا فانزو یکی از نویسندگان مقاله است که همچنین شامل کارشناسان برجسته مواد غذایی از سازمان غذا و کشاورزی، اتحاد جهانی برای بهبود تغذیه و دانشگاه کرنل است.
نویسندگان 50 شاخص برای نظارت بر سیستم های غذایی در سطح جهانی شناسایی می کنند. در مجموع، این شاخصها راهی را برای کشورها فراهم میکند تا میزان عملکرد سیستمهای غذایی خود را اندازهگیری کنند و مبنای مهمی برای اولویتبندی سرمایهگذاری، تحقیق، سیاستگذاری و ارزیابی پیشرفتهای آتی فراهم میکنند. اطلاعات بیشتر، از جمله خلاصه خط مشی، در دسترس است طرح شمارش معکوس سیستم های غذایی وب سایت (FSCI).
در زیر، Fanzo جزئیات بیشتری در مورد سیستم نظارتی جدید و نحوه استفاده از آن برای تبدیل غذای جهانی به سیستمی که از رژیم های غذایی مغذی به روش های پایدار، پایدار و عادلانه پشتیبانی می کند، به ما می دهد.
جسیکا فانزو از مدرسه آب و هوای کلمبیا
مقاله شما در مورد تغییر سیستم های غذایی به منظور انعطاف پذیری و انعطاف پذیری بیشتر آنها در برابر تغییرات آب و هوایی صحبت می کند. سیستم های غذایی دقیقا چیست؟
سیستم غذایی یک سیستم جامع، پویا و به هم پیوسته از همه چیز مربوط به غذا است: از فعالیت های مزرعه گرفته تا زمانی که مردم غذا می خورند. به همین دلیل است که اغلب عبارت “از مزرعه تا چنگال” را می شنوید. سیستم غذایی میتواند فرآیندی باشد که گوجهفرنگی از رشد در مزرعهای در چین تا سس روی پیتزایی که در نیویورک خریدهاید، شامل همه افراد و مکانهایی است که در هر مرحله از مسیر درگیر هستند و همچنین سیاستها. و مقررات، مدیریت تمام این فعالیت ها.
چرا سیستم های غذایی برای رسیدگی به بحران آب و هوا حیاتی هستند؟
شما نمی توانید بدون در نظر گرفتن سیستم های غذایی درباره بحران آب و هوا صحبت کنید و بالعکس. کشاورزی تا 30 درصد از انتشار گازهای گلخانهای را تشکیل میدهد که عمدتاً از مصرف کود، سوزاندن ضایعات کشاورزی، متان حاصل از هضم دام و تغییر کاربری زمین ناشی میشود.
تغییرات اقلیمی و تنوع میتواند آسیبپذیریها را در سیستمهای غذایی ما افزایش دهد و بر میزان رشد مواد غذایی و کیفیت غذایی آن تأثیر بگذارد. اما مشکلات فراتر از کشاورزی است. بسیاری از افرادی که غذای ما را تولید، پردازش و تحویل میدهند، اغلب از آسیبپذیرترین، حاشیهنشینترین و ناامنترین مردم جهان هستند.
سیستم های غذایی یک اهرم قدرتمند برای مقابله با بحران آب و هوا و جلوگیری از فجایع زیست محیطی بیشتر ارائه می دهند. به عنوان مثال، ما می توانیم با بهبود شیوه های کشاورزی خود، انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش دهیم. ما می توانیم ضایعات مواد غذایی را کاهش دهیم. ما میتوانیم رژیمهای غذایی را با محتوای گیاهی بپذیریم. پیشرفت در این مسائل مهم در سیستم غذایی ما همه راه هایی برای مقابله با بحران آب و هوا هستند.
شمارش معکوس در حال انجام است 50 شاخص که به نظر می رسد همه جنبه های غذایی که ما مصرف می کنیم را دنبال می کند. در مورد فرآیندی که برای تصمیم گیری در مورد کدام شاخص ها طی کردید به ما بگویید.
ما تعداد شاخصها را از طریق یک فرآیند طولانی شامل سازمان خواربار و کشاورزی و سایر نهادهای کلیدی و نظرات بیش از 500 کارشناس و مقام دولتی انتخاب و محدود کردیم.
برخی از شاخص ها به خوبی مشخص شده اند: به عنوان مثال، انتشار گازهای گلخانه ای یک کشور، شیوع گرسنگی، آنچه مردم می خورند. برخی دیگر نسبتا جدید هستند و برخی حتی با شمارش معکوس ایجاد شده اند، مانند نسبت جمعیت شهری ساکن در شهرهای امضاکننده پیمان سیاست غذایی شهری میلان.
شاخص هایی برای سیستم های غذایی مانند بازده وجود دارد. برخی دیگر مختص سیستمهای غذایی نیستند، اما مرتبط هستند، مانند شاخص اثربخشی دولت، که ظرفیت دولت را برای انجام اقدامات لازم برای حمایت از تغییر سیستمهای غذایی توصیف میکند.
نکته مهم در اینجا این است که این شاخص ها جامع ترین تصویر را از سیستم های غذایی تا به امروز ارائه می دهند.
از آنجایی که این اولین بار است که کسی سعی می کند سیستم های غذایی را در هر کشوری در سراسر جهان نظارت کند، آیا یافته های شگفت انگیزی وجود دارد؟
ما می دانیم که سیستم های غذایی بسیار پیچیده هستند و این گزارش نشان می دهد که هیچ منطقه ای انحصار موفقیت ها یا چالش های سیستم غذایی را ندارد. با در نظر گرفتن همه 50 شاخص، هیچ کشور، منطقه یا گروه درآمدی سیستم غذایی بهینه را ندارد.
ثروتمند یا فقیر، همه کشورها دارای چالش های سیستم غذایی هستند و همه چیز با ثروتمندتر شدن کشورها بهتر نمی شود. کشورهای آفریقایی و آسیای جنوبی از نظر امنیت غذایی و رژیم غذایی مناسب بیشترین چالش ها را دارند. اما کشورهای پردرآمد با رژیم های غذایی ناسالم که خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد، مشکلات مهم خود را دارند.
ما همچنین دریافتیم که همه کشورها می توانند به طور واقع بینانه برای دستیابی به دگرگونی های مثبت در سیستم های غذایی تلاش کنند، صرف نظر از اینکه در کدام قسمت از طیف درآمد قرار می گیرند.
این داده ها همچنین روشن می کند که سیستم های غذایی جهان با چالش های رایج زیادی روبرو هستند. به عنوان مثال، در 54 کشور، بیش از نیمی از جمعیت توانایی پرداخت یک رژیم غذایی سالم را ندارند. این موضوع چیزهای زیادی در مورد تغذیه، سلامت، برابری و دسترسی به ما می گوید.
ما همچنین برخی الگوهای قوی منطقه ای را در داده ها یافتیم. سیستم های غذایی در جنوب صحرای آفریقا فرصتی برای بهبود انعطاف پذیری آب و هوا در مقایسه با مناطق دیگر دارند. و آسیای مرکزی، آمریکای لاتین و دریای کارائیب، شمال آفریقا و غرب آسیا دارای تنوع کشاورزی و غذایی کمتری بر اساس مجموعه شاخصهای ردیابی شده هستند.
چگونه انتظار دارید تصمیم گیرندگان از داده های سیستم های غذایی استفاده کنند؟
در سطح بینالمللی، دادهها نظارت جهانی سیستمهای مواد غذایی را فراهم میکنند و اولویتبندی مکانهایی را که باید اقدامات لازم انجام شود را ممکن میسازد. ما امیدواریم که این دادهها بتواند گزارشدهی و نظارت را در گزارشهای سطح بالا یا در نشستهای بینالمللی، مانند COPهای آینده، راهنمایی کند.
اهداکنندگان می توانند از داده ها برای مقایسه بین کشوری هنگام تصمیم گیری در مورد تخصیص منابع استفاده کنند. به عنوان مثال، 54 کشور از 140 کشور با درآمد کم و متوسط، توانایی پرداخت یک رژیم غذایی سالم را ندارند. در برخی از کشورهای آفریقایی، نسبت افرادی که توانایی پرداخت یک رژیم غذایی سالم را ندارند بیش از 95٪ است. با این درک، اهداکنندگان میتوانند سرمایهگذاریهای خود را به سمت زیرساختهای زنجیره تامین و برنامههای حمایت اجتماعی هدایت کنند که تضمین میکند مردم در مکانهای آسیبپذیر شدید به رژیمهای غذایی دسترسی اقتصادی دارند.
تعدادی از شاخص ها مربوط به توسعه سیاست و اقدام در سطح کشور است. سیاستمداران ملی می توانند برای درک عملکرد کشورشان، اولویت بندی سیاست های خاص و استفاده کارآمدتر از منابع، بر شاخص های تحت کنترل خود تمرکز کنند. FSCI ابزار قدرتمندی برای سیاست گذاران فراهم می کند تا اطمینان حاصل کنند که اقدامات آنها از کشاورزی پایدار، سیستم های غذایی پایدار و اقدامات آب و هوایی حمایت می کند.


