مقالات

هرناندز گارسیا برای برانگیختن کنجکاوی و اشتیاق به فیزیک عالی است


کارلوس هرناندز-گارسیا، فیزیکدان و مربی آزمایشگاه جفرسون، جایزه افتتاحیه ای را دریافت کرد که به افتخار او نامگذاری شده است.

نیوپورت نیوز، ویرجینیا – یک فیزیکدان مکزیکی الاصل کارلوس هرناندز-گارسیا ماه گذشته در آستانه ارائه به انجمن شتاب دهنده ذرات مکزیکی بود که از او خواسته شد برای اطلاعیه مکث کند. سپس متوجه شد که این گروه به دلیل کمک های برجسته به جامعه شتاب دهنده ذرات کشور به او جایزه افتتاحیه می دهد. و جایزه ای به افتخار او تأسیس و نامگذاری شد: جایزه کارلوس هرناندز-گارسیا.

این اعلامیه برای هرناندز-گارسیا، دانشمند ارشد در شتاب دهنده ملی توماس جفرسون وزارت انرژی ایالات متحده کاملاً غافلگیرکننده بود.

او گفت: «من واقعاً هیچ ایده ای نداشتم. افتخاری است که جایزه ای به نام من دارد.»

همچنین با توجه به اینکه مکزیک هنوز یک شتاب دهنده ذرات برای تحقیق ندارد، تا حدودی ناراحت کننده است. اما هرناندز-گارسیا به دلیل سال ها تلاش برای کمک به تغییر آن شناخته شد، عمدتاً از طریق تلاشی که او انجام داد و دانشجویانی را از دانشگاه های مکزیک برای یک برنامه مطالعاتی تابستانی 10 هفته ای در آزمایشگاه جفرسون آورد.

در اینجا، به دانش‌آموزان آموزش داده می‌شود و به تخت‌های آزمایش تحقیق و توسعه شتاب‌دهنده‌ها که در کلاس جهانی شتاب‌دهنده پرتو الکترونی پیوسته یا CEBAF کمک می‌کنند، که فیزیکدانان و دانشجویان در سراسر جهان از آن برای تحقیق در مورد بلوک‌های سازنده ماده زیراتمی استفاده می‌کنند، راهنمایی می‌شوند.

هرناندز-گارسیا گفت: «من می‌خواستم به دانش‌آموزان تجربه‌ای منحصربفرد بدهم که در مکزیک نتوانند داشته باشند. آنها می توانند در کنار تکنسین های بسیار ماهر، مهندسان، تکنسین های الکترونیک، فیزیکدانان، شتاب دهنده ها و فیزیکدانان نظری کار کنند، بنابراین می توانند وسعت رشته های فیزیک شتاب دهنده را ببینند. آنها در واقع می توانند با دستگاه باشند و به ما کمک کنند تا سیستم های خلاء پیچیده را جمع آوری کنیم و در اتاق کنترل باشیم و داده ها را جمع آوری کنیم. این یک تجربه فوق العاده و کامل برای آنها است.”

“کنجکاو و پرشور”

برنامه تابستانی اولین بار زمانی آغاز شد که از هرناندز-گارسیا خواسته شد تا در پروژه ای که شامل ارتقای تفنگ های الکترونی است که پرتوهای الکترونی مورد استفاده در شتاب دهنده های ذرات را ارسال می کنند، به یک دانش آموز مهمان از مکزیک، کریستین والریو، راهنمایی کند. این در سال 2009 بود. امروز، والریو یک استاد رسمی در دانشگاه سینالوآ در مکزیک است و گفت که او آن را در مسیر شغلی خود بسیار مهم می‌داند. والریو یکی از همکاران فعال در آزمایشگاه جفرسون است.

تابستان سال بعد، از هرناندز-گارسیا خواسته شد که یکی دیگر از دانشجویان را راهنمایی کند. دانشجویان بیشتری دنبال شدند و در سال 2014 این برنامه رسماً به عنوان شتاب دهنده فیزیک با دانشگاه های مکزیک نامگذاری شد. این توسط صندوق ابتکارات همکاران علمی جفرسون پشتیبانی می‌شود، که از پروژه‌ها و برنامه‌هایی که به نفع مأموریت تحقیقاتی آزمایشگاه هستند، پشتیبانی می‌کند. Jefferson Science Associates، LLC، آزمایشگاه جفرسون را برای دفتر علوم DOE مدیریت و راه اندازی می کند.

در طول این سال ها، 16 دانش آموز در برنامه ترویجی شرکت کرده اند. آنها در سایر برنامه های کارآموزی تابستانی کالج در محوطه دانشگاه گنجانده شده اند، که به آنها امکان می دهد در سخنرانی ها و رویدادهای سازماندهی شده همراه با دانشجویان کشورهای دیگر شرکت کنند.

نیم دوجین در فیزیک شتاب دهنده مدرک دکترا گرفته اند و چهار نفر دیگر در حال پیگیری دکترا در فیزیک و موضوعات مرتبط هستند. بسیاری از آنها در ایالات متحده – از جمله در آزمایشگاه جفرسون – و همچنین در ژاپن، مکزیک و در CERN که بزرگترین آزمایشگاه فیزیک ذرات جهان را اداره می کند، به کار خود ادامه داده اند.

فرآیند انتخاب دانش‌آموز در مکزیک سخت است، اما مهم‌ترین مدرک برای هرناندز-گارسیا توانایی حل معادلات کوانتومی نیست.

او گفت: “من فکر می کنم مهم ترین چیز این است که آنها کنجکاو و مشتاق یادگیری هستند.” و زمانی که با همتایان خود و با دانشمندان کار می کنند، ترسی ندارند که همزمان باشند. تقریباً هر دانش آموزی که می آید می ترسد حتی به آچار دست بزند. آنها نمی خواهند چیزی را بشکنند زیرا ما تجهیزات زیادی در مکزیک نداریم و تجهیزات برای دانشمندان در نظر گرفته شده است.

در آزمایشگاه جفرسون، مربیان اطمینان حاصل می کنند که دانش آموزان آموزش عملی مورد نیاز برای ایجاد اعتماد به نفس را دریافت می کنند.

هرناندز-گارسیا گفت: «ما به آنها یاد می‌دهیم که چگونه با تجهیزات بسیار ظریف کار کنند، آن‌ها را کنار هم قرار می‌دهیم و سپس در شتاب‌دهنده قرار می‌دهیم و آنها داده‌ها را دریافت می‌کنند.

“این واقعا مایه شادی و افتخار است که می بینیم آنها در فیزیک شتاب دهنده ادامه می دهند. و هنگامی که آنها به مکزیک باز می گردند، آنقدر از این انتخاب خوشحال می شوند که خبر را منتشر می کنند، و ما همچنان یک جریان ثابت از دانشجویان علاقه مند به آن داریم.”

“بزرگترین ماشین های روی زمین”

مسیر حرفه ای خود هرناندز-گارسیا درست نبوده است. او در شهر جیکیلپان به دنیا آمد، جایی که پدر و پدربزرگش دندانپزشک بودند و انتظار داشتند که او نیز دندانپزشک شود.

او می‌گوید: «فکر می‌کنم پدربزرگم یک مهندس برق بود، زیرا به من گفت که رادیوهای خودش را ساخته است. او گیرنده ها و فرستنده های خود را با استفاده از لوله های خلاء ساخت.

هنگامی که هرناندز-گارسیا حدود 10 ساله بود، پدرش تلسکوپ کوچکی خرید که جرقه ای برای علاقه به نجوم و اندکی بعد به فیزیک برانگیخت.

او گفت: «تلسکوپم را به سمت سیارات نشانه رفتم. و این باعث شد که من به نحوه کار دنیا علاقه مند شوم.

او شروع به خواندن مقالات در مجلات فیزیک کرد و متوجه شد که اگر بخواهد بیشتر بیاموزد به یک پیشینه قوی در ریاضیات نیاز دارد. وقتی معلمی در مدرسه ابتدایی خصوصی کاتولیکش از دانش آموزان پرسید وقتی بزرگ شدند می خواهند چه کاره شوند، او متاثر شد.

او به او گفت: من می خواهم مهندس مکانیک شوم. زیرا من می خواهم بزرگترین ماشین های روی زمین را طراحی کنم.

سپس متوجه می شود که مدیر مدرسه کاتولیک برنامه های دیگری برای او دارد.

هرناندز-گارسیا گفت: «او قبلاً ترتیبی داده بود که من به حوزه علمیه بروم تا کشیش شوم. “این از آب در آمد.”

در عوض، والدینش از تصمیم او برای ثبت نام در مدرسه دولتی حمایت کردند.

فکر نمی‌کنم ریاضی‌دان خوبی باشم – به همین دلیل فیزیکدان نظری نشدم – اما به اندازه‌ای است که بتوانیم از عبارات ریاضی برای دیدن رفتار طبیعت در همه سطوح، از الکتریسیته، گرانش و همه مشتقات استفاده کنیم. ، ترمودینامیک، مکانیک.”

من همیشه ماشین‌های بزرگ و هر چیزی را که مربوط به نجوم، برق و امواج رادیویی باشد، دوست داشتم. و یک شتاب دهنده، می تواند همه اینها را ترکیب کند.

هرناندز-گارسیا در سال 2001 پس از اخذ مدرک دکترا به آزمایشگاه جفرسون وارد شد. در فیزیک از دانشگاه واندربیلت. از سال 1392 در مرکز انژکتور و منبع آزمایشگاه مشغول به کار است.

اطلاعات بیشتر
آموزش فیزیک شتاب دهنده

نوشته تامارا دیتریش

مخاطب: کندیس کارتر، دفتر ارتباطات آزمایشگاه جفرسون، 7263-269-757، kcarter@jlab.org



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا