ناسا طرحی را برای استقرار «کریوبوتهای حفاری» در قمرهای یخی زحل و مشتری ارائه میکند.

ناسا در حال ساخت یک نقشه راه برای روباتهایی است که میتوانند از طریق مأموریتهای فضایی آینده از جهانهای اقیانوس بازدید کنند و پوستههای ضخیم و یخی جهان را بشکنند تا دریاهای زیرسطحی را در جستجوی حیات بررسی کنند.
آژانس فضایی اخیراً نتایج یک کارگاه آموزشی تحت حمایت ناسا را فاش کرد که در فوریه 2023 برگزار شد و در آن دانشمندان و مهندسان گرد هم آمدند تا درباره مفاهیم احتمالی برای یک مأموریت “کرایوبات” بحث کنند. ایده این است که از قسمت های بیرونی یخی قمرهای منظومه شمسی، مانند سیاره مشتریاین ماه است اروپا یا قمر زحل انسلادوس و یک کاوشگر درون آن رها کنید که بتواند اقیانوس مایع زیرین را کاوش کند.
مفهوم Cryobot در حال بررسی جایگزینی برای حفاری ساده در یک جهان است و شامل استفاده از یک دستگاه استوانهای است که توسط واحد اصلی به سطح دنیای اقیانوس یخی فرستاده میشود که میتواند یخ را ذوب کند و در نتیجه با جریان آب در اطراف آن و یخ زدن دوباره به پایین سر بخورد. .
این کاوشگرها و این تکنیک به اصطلاح “صدای حرارتی” در حال حاضر معمولا برای مطالعه یخچالها و کلاهکهای یخی استفاده میشوند. زمیناما پوسته های یخی جهان هایی مانند اروپا و انسلادوس سردتر و ضخیم تر هستند. آنها همچنین رفتاری از خود نشان می دهند که بسیار کمتر قابل پیش بینی است.
انجام عملیات حفاری حرارتی زمینی فعلی در محیطهای فرازمینی توسط کرایوباتها، تمرکز محققان با حمایت ناسابرنامههای مکانیزم دسترسی زیرسطحی اکتشاف علمی برای اروپا (SESAME) و مفاهیم فناوری تشخیص حیات جهانهای اقیانوس (COLDTech) طی چندین سال.
متصل: قمرهای آبی یخی که می توانند حیات داشته باشند (اینفوگرافی)
با این حال، در طول این مدت، بشریت چیزهای بیشتری در مورد جهان های اقیانوسی پوشیده از یخ آموخته است، و بنابراین کارگاه آموزشی که در موسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) برگزار شد، فرصتی را برای دانشمندان درگیر در این پروژه ها فراهم کرد تا دوباره گرد هم آیند و از این پیشرفت ها اطمینان حاصل کنند. در معماری ماموریت ربات گنجانده شود.
برای یافتن زندگی، به دنبال آب بروید
زندگی همانطور که می شناسیم به بسیاری از ترکیبات کلیدی، مولکول ها و عناصر بستگی دارد، اما هیچ کدام به اندازه آب حیاتی نیستند.
یکی از اجزای سازنده حیات در اینجا بر روی زمین، به راحتی می توان فهمید که چرا آب مورد توجه دانشمندانی قرار گرفته است که به دنبال یافتن حیات در سایر نقاط جهان هستند. منظومه شمسی. و در حالی که ما کشف کرده ایم که آب در حیاط خلوت ستاره ای ما (و حتی فراتر از آن) فراوان است، هیچ کشفی جذاب تر از آن وجود ندارد. اخترزیست شناسان بیش از درک این موضوع که قمرهای یخی منظومه شمسی خود پناهگاه اقیانوس های وسیعی از آب مایع هستند.
کشفی که چشم انداز خشک از مریخ یک بار در آب غوطه ور می شود یک فرصت غیرقابل انکار هیجان انگیز برای کشف باقی از زندگی باستانی، اما قمرهای اقیانوسی مانند اروپا و انسلادوس فرصتی را برای کشف جهان هایی که در حال حاضر قابل سکونت هستند و حتی ممکن است در حال حاضر در آب های خود پناهگاه واقعی باشند، ارائه می دهند. این موجودات زنده، اگرچه احتمالاً میکروب هستند، اما کشف آنها انقلابی خواهد بود.
به گفته ناسا، کارگاه آموزشی Caltech منجر به شناسایی چهار جنبه کلیدی شد که باید نقشه راه توسعه یک ربات بیگانه را که در حال کاوش در دنیای آبزیان است را مشخص کند. این جنبه ها عبارت بودند از قدرت، توانایی گرما، تحرک و ارتباطات.
رباتی که می تواند به گرما فشار بیاورد
البته، پوستههای ضخیم و یخی مازهای دنیای اقیانوسی ما چالشهای مهمی را برای مأموریتهایی که به دنبال جستجوی حیات هستند، ایجاد میکند. این بدان معناست که قلب دنیای اقیانوسی که رباتهای سرمایی را کاوش میکند، به یک سیستم انرژی هستهای نیاز دارد که بتواند گرما را از طریق آن چندین مایل یخ ذوب کند – سیستمی که تخمین زده میشود به حدود ۱۰ کیلووات (کیلووات) انرژی نیاز داشته باشد. این سیستم همچنین باید در ساختاری ادغام شود که بتواند از فشار بسیار زیاد این دریاهای عمیق بیگانه جان سالم به در ببرد.
توسعه چنین سیستمی مزیتی دارد، هرچند که پیچیده به نظر برسد.
فضاپیمای کاسینی که کاوش می کند زحل و قمرهای آن قبل از غواصی در غول گازیجو در سال 2017 دارای یک سیستم انرژی حرارتی است که قادر به تولید 14 کیلووات است – بیش از انرژی مورد نیاز برای ذوب کیلومترها یخ. همچنین، در دهههای 1960 و 1970، ژنراتورهای ترموالکتریک رادیوایزوتوپ (RTGs) که احتمالاً میتوانستند از فشار اقیانوسهای اروپا جان سالم به در ببرند، در کف اقیانوس اینجا روی زمین قرار داشتند.
اما یک Cryobot آینده نگر فقط به حفاظت از محیط زیست نیاز ندارد. همچنین باید از گرمایی که خود تولید می کند محافظت شود. این به یک سیستم مدیریت حرارتی نیاز دارد که بتواند با توزیع گرما در محیط، دمای داخلی ایمن را برای ربات حفظ کند.
دانشمندان می گویند که یکی از راه های انجام این کار استفاده از دو مدار مایع پمپ شده مستقل است. یکی سیال کاری داخلی را از طریق کانال های تعبیه شده در پوست ربات به گردش در می آورد و دیگری آب یخ ذوب شده را بین کرایوبات و محیط به گردش در می آورد.

در حالی که سیستمهایی مانند این قبلاً تولید شدهاند، توسعه بسیار بیشتری برای آمادهسازی آنها برای پوستههای یخی اروپا یا انسلادوس مورد نیاز است.
این پوسته های یخی همچنین ممکن است حاوی ناخالصی هایی مانند سنگ و نمک باشند که ربات برای نفوذ به آنها به سیستم های اضافی نیاز دارد. این کار را می توان با برش مکانیکی، با انفجار این ناخالصی ها با جت های آب پرفشار یا حتی با استفاده از ترکیبی از این دو انجام داد.
البته، برخی از موانع، مانند سنگهای بزرگ و جامد، بلوکهای نمک، حفرههای آب یا حتی حفرههای بزرگ در این پوستههای یخی، ممکن است با این روشها غیرقابل عبور باشند – بنابراین کرایوبات همچنین باید بتواند مسیر خود را به سطح زیرین برساند. اقیانوس ها . این شامل ادغام یک سنسور حسگر موانع رو به پایین و همچنین یک سیستم کنترلی است که هر دو در گذشته توسعه یافتهاند اما هنوز به طور کامل در هر نوع سیستم عملیاتی اینجا روی زمین ادغام نشدهاند.
دانشمندان همچنین باید راههایی را برای شناسایی بهتر موانع موجود در پوستههای یخی پیش از انجام مأموریتی به مقصد یک قمر اقیانوسی یخی پیدا کنند، چیزی که کارگاه آن را به عنوان یک اولویت بالا معرفی کرد. آینده اروپا کلیپر این ماموریت که قرار است در سال 2024 پرتاب شود و در سال 2030 به قمر یخی جوین اروپا برسد، می تواند بخشی جدایی ناپذیر از این کار تحقیقاتی خطر باشد.
شکستن یخ اما عدم برقراری ارتباط
نکته آخر، جنبه اصلی دیگر ماموریت ربات که در کارگاه آموزشی Caltech مورد بحث قرار گرفت، یک سیستم ارتباطی بود که به داده های حیاتی اجازه می داد از یک کاوشگر غواصی عمیق که دریا را بررسی می کند به یک واحد هاب اصلی واقع در بالای یخ بازگردانده شود. از جهان های اقیانوس هدف
در زمین، کرایوباتها این کار را با استفاده از کابلهای فیبر نوری انجام میدهند، اما استقرار آنها از طریق یخ در دنیای بیگانه مستلزم اطمینان از عدم شکستن کابل توسط یخ است. این چیزی است که به ویژه در پوسته یخی فعال انسلادوس چالش برانگیز است، که می تواند جابه جا شده و حرکت کند، زیرا فواره های مواد اقیانوسی از طریق شکاف ها فوران می کنند و به داخل می پاشند. جو ماه.
کیت کرافت از آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز (JPL) در حال بررسی این موضوع است که چگونه برش یخ در قمرهای اقیانوسی می تواند بر سیستم پیوندهای ارتباطی تعبیه شده در یخ تأثیر بگذارد، در حالی که سایر تیم ها به دنبال روش های غیر فیزیکی انتقال داده ها هستند، مانند استفاده از فرکانس های رادیویی، آکوستیک و حتی میدان های مغناطیسی برای انتقال داده ها از اقیانوس ها از طریق یخ های بیگانه به سطح.
در حالی که اینها چهار عنصر کلیدی کرایوباتها برای اکتشاف جهان اقیانوس بودند که توسط تقریباً 40 شرکتکننده در این کارگاه مورد بحث قرار گرفت، موارد دیگری نیز مورد توجه قرار گرفت، مانند ابزارهایی که میتوانند مایعات جمعآوری شده را نمونهبرداری و تجزیه و تحلیل کنند، سیستمهای اتصال یخ برای ارائه ماژولهای سطحی و مواد به سطح کرایوبات را بپوشانید که در محیط های بیگانه خورده نشود.
نتیجه کلی برنامه ریزی ماموریت این بود که کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد، اما یک ماموریت کرایوبات به دنیاهای یخی منظومه شمسی امکان پذیر است.
این در نهایت به این معنی است که یافتن زندگی در جهان های دیگر از همیشه قابل قبول تر است.


