مطالعه نشان میدهد که برنامههای سلامتی در محل کار سود کمی دارند

خدمات بهداشت روانی کارکنان به یک صنعت چند میلیارد دلاری تبدیل شده است. استخدامهای جدید، پس از یافتن سرویسهای بهداشتی و ثبتنام در طرحهای 401(k)، طیف گستردهای از راهحلهای سلامت دیجیتال، کارگاههای ذهن آگاهی، کلاسهای ماساژ، کارگاههای انعطافپذیری، جلسات مربیگری و برنامههای خواب را دریافت میکنند.
این برنامهها برای بخشهای آیندهنگر HR افتخارآفرینی میکنند، که نشان میدهد کارفرمایان به کارگران خود اهمیت میدهند. اما یک محقق بریتانیایی که پاسخهای نظرسنجی 46336 کارگر در شرکتهایی را که چنین برنامههایی را ارائه میدهند، تجزیه و تحلیل کرد، دریافت که افرادی که در این برنامهها شرکت میکنند وضعیت بهتری نسبت به همکارانشان ندارند.
را مطالعهاین ماه در ژورنال روابط صنعتی منتشر شد، نتایج 90 مداخله مختلف را بررسی کرد و یک استثنای قابل توجه پیدا کرد: به نظر می رسد کارگرانی که فرصت انجام کارهای خیریه یا داوطلبانه به آنها داده شده بود، بهزیستی بهبود یافته بودند.
در جمعیت بزرگ مورد مطالعه، هیچ یک از پیشنهادات دیگر – برنامهها، آموزش، کلاسهای تمدد اعصاب، دورههای مدیریت زمان، یا سلامت مالی- تأثیر مثبتی نداشت. به نظر می رسد آموزش تاب آوری و مدیریت استرس در واقع تأثیر منفی دارد.
ویلیام جی. فلمینگ، نویسنده این مطالعه و یکی از همکاران مرکز مطالعات رفاه دانشگاه آکسفورد.
تجزیه و تحلیل دکتر فلمینگ نشان می دهد که کارفرمایان نگران سلامت روانی کارگران بهتر است بر روی “عملکردهای اصلی سازمانی” مانند برنامه ها، پرداخت ها و بررسی عملکرد تمرکز کنند.
او گفت: «اگر کارمندان بخواهند به برنامههای تمرکز حواس، برنامههای خواب و برنامههای سلامتی دسترسی داشته باشند، هیچ اشکالی ندارد. اما اگر به طور جدی در تلاش هستید تا رفاه کارکنان را افزایش دهید، پس باید در مورد شیوه های کاری باشد.
تحقیقات دکتر فلمینگ بر اساس پاسخها به نظرسنجی سالمترین محل کار بریتانیا در سالهای 2017 و 2018 از کارگران 233 سازمان، مانند کارگران مالی و بیمه، کارگران جوانتر و زنان کمی بیش از حد حضور دارند.
داده ها به جای ردیابی آنها قبل و بعد از درمان، کارگران را در یک مقطع زمانی پوشش می دهد. او با استفاده از هزاران جفت همسان از یک محل کار، معیارهای رفاه کارگرانی را که در برنامههای سلامتی شرکت میکردند با همتایان خود که شرکت نمیکردند مقایسه کرد.
دکتر فلمینگ گفت: ممکن است یک سوگیری در انتخاب وجود داشته باشد زیرا کارگرانی که مثلاً در یک برنامه آموزشی تاب آوری ثبت نام می کنند ممکن است در ابتدا از رفاه پایین تری برخوردار باشند. برای پرداختن به این موضوع، او بهطور جداگانه پاسخهای کارگرانی را که از قبل سطح استرس کاری بالایی داشتند، تجزیه و تحلیل کرد و آنهایی را که شرکت کردند و آنهایی که شرکت نکردند، مقایسه کرد. اما حتی در میان این گروه، پاسخ های نظرسنجی نشان می دهد که برنامه ها هیچ سود مشخصی ندارند.
این یافتهها شیوههایی را که در بخشهای کاری رایج شدهاند، زیر سوال میبرند. اما محققان گفتند که تعجب نکردند.
تونی دی. لامونتاگن، استاد کار، سلامت و رفاه در دانشگاه دیکین در ملبورن، استرالیا گفت: «کارفرمایان میخواهند کاری را انجام دهند، اما نمیخواهند به سختی نگاه کنند و نحوه سازماندهی کار را تغییر دهند. که در مطالعه شرکت نکردند.
آقای لامونتاگن گفت: مداخلات بهداشت روانی در محل کار می تواند این پیام را ارسال کند که “اگر شما این برنامه ها را انجام می دهید و هنوز هم احساس استرس می کنید، این باید شما باشید.” “افرادی که چشم انتقادی ندارند می توانند این شکست را درونی کنند: “پس من واقعاً یک بازنده هستم.”
صنعت سلامت شرکت ها در سال های اخیر رشد کرده است، با هزاران تامین کننده در حال رقابت هستند برای میلیاردها دلار درآمد. شرکتها در این مداخلات سرمایهگذاری میکنند به این امید که در مجموع از طریق بهبود سلامت و بهرهوری کارگران صرفهجویی کنند.
برخی تحقیقات از این انتظار حمایت می کنند. و 2022 مطالعه ردیابی 1132 کارگر در ایالات متحده که از Spring Health استفاده می کردند، پلتفرمی که کارکنان را با خدمات بهداشت روانی مانند درمان و مدیریت دارو مرتبط می کند، نشان داد که 69.3 درصد از شرکت کنندگان در افسردگی خود بهبود یافته اند. شرکت کنندگان همچنین روزهای کمتری از کار را از دست دادند و بهره وری بالاتری را گزارش کردند.
آدام چکرود، یکی از بنیانگذاران اسپرینگ هلث و استادیار روانپزشکی در دانشگاه ییل، گفت که مطالعه دکتر فلمینگ مداخلاتی را بررسی کرد که «خیلی معتبر نبودند» و سلامتی را چندین ماه بعد اندازهگیری کرد. او گفت که رد کامل مداخلات در محل کار، خطر “پرتاب کردن نوزاد با آب حمام” را به همراه دارد.
دکتر چکرود گفت: «دادههای اخیر و بسیار معتبری وجود دارد که نشان میدهد چیزهایی مانند برنامههای سلامت روان همه این شاخصها را که او ذکر میکند بهبود میبخشد. این همان نوزادی است که نباید دور بریزید.
همچنین شواهد قوی وجود دارد که نشان میدهد تمرینهایی مانند ذهن آگاهی میتوانند اثرات مثبتی داشته باشند. مطالعات کنترل شده به طور مداوم نشان داده اند استرس کمتر و پس از آن اضطراب و افسردگی را کاهش داد آموزش ذهن آگاهی.
لاریسا بارتلت، محققی در دانشگاه تاسمانی که برنامه های تمرکز حواس را طراحی و آموزش داده است، گفت: فواید ضعیفی که دکتر فلمینگ یافت ممکن است منعکس کننده تغییرات در ارائه ها باشد. او اضافه کرد که مداخلات “خفیف” مانند برنامه ها نسبت به آموزش فردی یا گروهی کمتر موثر هستند.
او گفت که مطالعه دکتر فلمینگ “بیشتر این جزئیات، کاهش انواع مداخله به برچسبهای گسترده، مشارکت بله/خیر، و نادیده گرفتن گزارشهای شرکتکنندگان مداخله مبنی بر اینکه احساس میکردند از برنامههایی سود بردهاند را نادیده میگیرد.”
او افزود، یک شکاف عمده، داده های طولی است که نشان می دهد آیا شرکت کنندگان در طول زمان بهبود را تجربه می کنند یا خیر. او گفت که نتیجه یک “دیدگاه چشم پرنده” از رفاه شرکت کنندگان است که “بر تغییراتی که می تواند در سطح فردی رخ دهد غلبه می کند.”
دکتر فلمینگ گفت که از انبوه تحقیقاتی که از اثربخشی درمان حمایت میکند آگاه است، اما «هیچوقت از نتایج بسیار مثبت آنقدر متقاعد نشده است» زیرا دادهها از آزمایشهای کنترلشده به دست آمدهاند که در آنها درمان بسیار خوب کار میکند، چیزی که . ممکن است در برنامه های ارائه شده توسط کارفرما چنین نباشد.
دکتر دیوید کرپاز-کی، رئیس تحقیقات و آموزش های کاربردی در بنیاد سلامت روان بریتانیا، که به سازمان بهداشت جهانی و بهداشت عمومی انگلیس در مورد ابتکارات بهداشت روان مشاوره داده است، داده ها و تجزیه و تحلیل دکتر فلمینگ را “مطمئنا قوی تر” از “بیشتر” توصیف کرد. مطالعاتی که اجماع دارند که کمک به کارمندان کار میکند.”



