مدلهای جدید نشان میدهند که گیاهان ممکن است ۲۰ درصد بیشتر از آنچه فکر میکردیم دیاکسید کربن جذب کنند

در تحقیقات پیرامون تغییرات آب و هوایی و تأثیرات گسترده آن بر روی سیاره، خبرهای خوبی برای گزارش کردن وجود ندارد، اما یک تیم بین المللی از دانشمندان ممکن است یک پیروزی کوچک برای جشن گرفتن پیدا کرده باشند.
دانشمندان به سرپرستی یورگن کنائر از دانشگاه وسترن سیدنی با استفاده از مدلسازی اکولوژیکی واقعگرایانه دریافتند که پوشش گیاهی کره زمین در واقع میتواند حدود 20 درصد بیشتر از CO2 پمپ شده توسط انسان به جو را جذب کند و این کار تا پایان قرن ادامه خواهد داشت. .
آنچه ما دریافتیم این است که یک مدل آب و هوای تثبیت شده، که برای تغذیه در ارزیابیهای آب و هوای جهانی توسط IPCC (هیئت بیندولتی تغییرات آب و هوا) استفاده میشود، جذب کربن قویتر و پایدارتر را تا پایان قرن بیست و یکم که گسترش یافته است، پیشبینی میکند. برای توضیح تاثیر برخی از فرآیندهای فیزیولوژیکی حیاتی که بر نحوه انجام فتوسنتز توسط گیاهان نظارت می کنند.”
مدلهای ریاضی سیستمهای بومشناختی برای درک فرآیندهای اکولوژیکی پیچیده استفاده میشوند و به نوبه خود تلاش میکنند تا پیشبینی کنند که چگونه اکوسیستمهای واقعی که بر اساس آنها ساخته شدهاند، تغییر خواهند کرد. محققان دریافتند که هرچه مدل سازی آنها پیچیده تر باشد، نتایج شگفت آورتر به نفع محیط زیست است.
این تیم اضافه میکند که مدلهای فعلی چندان پیچیده نیستند، بنابراین احتمالاً جذب CO2 در آینده توسط پوشش گیاهی را دستکم میگیرند.
تثبیت شده ها را گرفتن مدل تبادل جو-زیست کره زمین جامعه (کابل)، این تیم سه عامل فیزیولوژیکی را در نظر گرفتند: چگونگی حرکت موثر CO2 در برگها، نحوه سازگاری گیاهان با تغییرات دمای محیط، و نحوه تخصیص مواد مغذی از نظر اقتصادی. محققان با استفاده از دادهها و مطالعات اخیر برای ساخت این مدل، متغیر سناریوی تغییرات آب و هوایی شدید را به ترکیب اضافه کردند تا ببینند گیاهان تا پایان قرن چقدر CO2 از جو آزاد میکنند.
پس از تکرار این آزمایش با هشت نسخه از مدل، تیم دریافت که پیچیده ترین نسخه، که هر سه عامل را در بر می گیرد، بیشترین جذب CO2 را پیش بینی می کند، حدود 20 درصد بیشتر از ساده ترین فرمول.
Knauer گفت: “ما جنبه هایی مانند چگونگی کارآمد بودن دی اکسید کربن در داخل برگ، نحوه سازگاری گیاهان با تغییرات دما، و اینکه گیاهان چگونه مواد مغذی را از نظر اقتصادی در سراسر تاج خود توزیع می کنند را در نظر گرفتیم.” اینها سه مکانیسم واکنش گیاه واقعاً مهم هستند که بر توانایی گیاه در «تثبیت» کربن تأثیر میگذارند، اما به طور کلی در اکثر مدلهای جهانی نادیده گرفته میشوند.
در حالی که مدلها بر فیزیولوژی گیاه، بهویژه تمام فرآیندهای درگیر در فتوسنتز تمرکز میکنند، نشان میدهد که پوشش گیاهی ممکن است سختتر از آنچه قبلاً فکر میکردیم کار کند. ما از تحقیقات قبلی می دانیم که گیاهان این کار را انجام خواهند داد افزایش فتوسنتز هنگامی که در معرض غلظت های بالاتر CO2 قرار می گیرند، به شرطی که آب کافی نیز داشته باشند. با این حال، این بیشتر یک پوشش نقره ای است تا یک گلوله نقره.
Knauer هشدار داد: “گیاهان هر سال مقدار قابل توجهی دی اکسید کربن (CO2) را جذب می کنند و در نتیجه اثرات مضر تغییرات آب و هوایی را کاهش می دهند، اما میزان ادامه جذب CO2 در آینده نامشخص است.
گیاهان که تا حدودی فتوسنتز را ساده می کنند، CO2 را از جو جذب می کنند و از انرژی خورشید برای “تثبیت” گاز در قندهای قابل استفاده برای رشد و فعالیت متابولیک استفاده می کنند. حدود نیمی از CO2 از طریق تنفس به هوا باز می گردد و قسمت دیگر در زیست توده گیاه باقی می ماند. در نهایت، این نیمه دوباره تقسیم میشود، و مقدار بیشتری از طریق زیست توده در حال پوسیدگی گیاه مرده به اتمسفر رها میشود و قسمت دیگر به طور بالقوه برای صدها سال در خاک ذخیره میشود.
اندازه این مخازن کربن در دو دهه گذشته افزایش یافته است و نشان می دهد که گیاهان در پردازش غلظت بالاتر CO2 انسانی چقدر سختکوش بوده اند. مدل های قبلی همچنین نشان می دهد که غرق کربن بیشتر و افزایش فعالیت فتوسنتزی در میان پوشش گیاهی برای جو زمین مفید است.
بن اسمیت، پروفسور و مدیر تحقیقات موسسه محیط زیست هاکسبری در دانشگاه وسترن سیدنی گفت: درک ما از فرآیندهای بازخورد کلیدی چرخه کربن، مانند فتوسنتز گیاهان، در سال های اخیر به طرز چشمگیری پیشرفت کرده است. «همیشه زمان میبرد تا دانش جدید به مدلهای پیشرفتهای که برای اطلاعرسانی به سیاستهای اقلیمی و انتشارات به آنها تکیه میکنیم تبدیل شود. مطالعه ما نشان میدهد که حسابداری کامل برای آخرین پیشرفتهای علمی در این مدلها میتواند به پیشبینیهای اساسی متفاوتی منجر شود.
«یافتههای ما احتمالاً تأثیرگذار هستند و تیمهای دیگر را ترغیب میکنند تا مدلهای خود را بهروزرسانی کنند تا آزمایش کنند آیا روندی که ما به سمت فرونشست زمین در آینده مشاهده میکنیم توسط مدلهای دیگر بازتولید میشود یا خیر». تنها زمانی که مجموعه ای نماینده از الگوهای جهانی بر روی یک روند یا الگوی کلیدی توافق داشته باشند، ما برای هدایت سیاست بر آن روند یا الگو تکیه می کنیم.
و در حالی که این خبر تا حدودی خوب است، تیم می گوید نمی توان از گیاهان انتظار داشت که تمام کارهای سخت را انجام دهند. مسئولیت پایبندی به تعهدات کاهش انتشار گازهای گلخانه ای بر عهده دولت ها است. با این حال، مدل سازی یک مورد قوی برای ارزش پروژه های زیست محیطی و اهمیت آنها در رویکردهای جامع برای مقابله با گرمایش جهانی ایجاد می کند.
اسمیت گفت: “این نوع پیش بینی ها برای راه حل های مبتنی بر طبیعت، مانند پوشش گیاهی به عنوان یکی از ابزارها در میان مجموعه رویکردهایی که برای رسیدن به صفر خالص مورد نیاز است، پیامدهایی دارند.” یافتههای ما نشان میدهد که این رویکردها میتوانند تأثیر بیشتری بر کاهش تغییرات آب و هوا و در مدت زمان طولانیتری نسبت به آنچه قبلاً تصور میشد، داشته باشند.»
او می افزاید: «کاشت صرف درخت همه مشکلات ما را حل نمی کند و در بهترین حالت ممکن است به دوره گذار که جامعه از سوخت های فسیلی دور می شود، کمک کند». “در نهایت، ما باید انتشار گازهای گلخانه ای را از همه بخش ها حذف کنیم. کاشتن درخت به تنهایی نمی تواند به بشریت کارت آزادی از زندان بدهد.
این مطالعه در مجله منتشر شد پیشرفت علمی.
منبع: دانشگاه وسترن سیدنی


