رویکردی جدید برای الکترولیز آب برای هیدروژن سبز

شناسایی روند و طراحی کاتالیزورهای متعادل با تجزیه و تحلیل ترکیبی خاص اعتبار: POSTECH
تحقیقات اخیر در مورد وظیفه سخت توسعه کاتالیزور برای تولید هیدروژن پیشرفت قابل توجهی داشته است.
پروفسور یونگ تای کیم از گروه علوم و مهندسی مواد و موسسه فارغ التحصیل فناوری مواد سیاه و محیطی و کیو سو کیم، دانشجوی دکترا از گروه علوم و مهندسی مواد در دانشگاه علم و فناوری پوهانگ (POSTECH) ، در یک پروژه تحقیقاتی که جهت امیدوارکننده ای را برای توسعه آینده کاتالیزورهای الکترولیز آبی ارائه می دهد، همکاری کرد.
مطالعه آنها به عنوان یک مقاله ویژه در کاتالیزور ACS.
الکترولیز آب، روشی برای تولید هیدروژن از منابع آب فراوان، به عنوان یک فناوری سازگار با محیط زیست در حال ظهور است که هیچ انتشار دی اکسید کربنی تولید نمی کند. اما این فرآیند به دلیل وابستگی به کاتالیزورهای فلزات نجیب مانند ایریدیوم (Ir)، آن را از نظر اقتصادی غیرممکن می کند. محققان به طور فعال در حال بررسی توسعه کاتالیزورهایی به شکل آلیاژهای فلزی برای مقابله با این چالش هستند.
در زمینه تحقیقات کاتالیز الکترولیز آب، کاتالیزورهای اصلی مورد بررسی، ایریدیوم، روتنیم (Ru) و اسمیم (Os) هستند. ایریدیوم علیرغم پایداری بالا، فعالیت کم نشان می دهد و قیمت بالایی دارد. برعکس، روتنیوم فعالیت قابل ستایشی را نشان می دهد و در مقایسه با ایریدیوم گزینه مقرون به صرفه تری است، اگرچه فاقد همان سطح پایداری است.
از طرف دیگر، اسمیم به راحتی تحت شرایط مختلف الکتروشیمیایی حل می شود و منجر به تشکیل نانوساختارهایی با سطح فعال الکتروشیمیایی گسترده می شود و در نتیجه فعالیت هندسی را افزایش می دهد.
در ابتدا، تیم تحقیقاتی کاتالیزورهایی را با استفاده از ایریدیوم و روتنیم توسعه دادند. با ترکیب این فلزات، آنها با موفقیت کیفیت عالی هر یک را حفظ می کنند و در نتیجه کاتالیزورهایی ایجاد می شود که هم در فعالیت و هم در پایداری بهبودهایی را نشان می دهند. کاتالیزورهای حاوی اسمیوم به دلیل افزایش سطح فعال الکتروشیمیایی به دست آمده توسط تشکیل نانوساختار، فعالیت بالایی از خود نشان می دهند. این کاتالیزورها مزایای ایریدیوم و روتنیوم را حفظ می کنند.
این تیم متعاقباً آزمایشات خود را گسترش دادند تا هر سه فلز را در بر گیرند. نتایج نشان دهنده افزایش متوسطی در فعالیت بود، اما انحلال اسمیوم داشت اثر مضر، که به طور قابل توجهی یکپارچگی ساختاری ایریدیوم و روتنیم را به خطر می اندازد. در این سری، تجمع و خوردگی نانوساختارها تسریع شد و منجر به افت تعادل عملکرد کاتالیزوری شد.
بر اساس این یافته ها، تیم تحقیقاتی چندین راه را برای توسعه بیشتر پیشنهاد کردند کاتالیزور پژوهش. اول، آنها بر نیاز به معیاری تأکید می کنند که بتواند همزمان فعالیت و ثبات را ارزیابی کند. این معیار که به عنوان عامل ثبات فعالیت شناخته می شود، در ابتدا توسط گروه تحقیقاتی کیم در سال 2017 معرفی شد.
علاوه بر این، تیم از حفظ خواص برتر کاتالیزور حتی پس از تشکیل نانوساختارها برای بهبود سطح فعال الکتروشیمیایی الکتروکاتالیست حمایت کرد. آنها همچنین بر اهمیت انتخاب دقیق مواد کاندیدایی که می توانند به طور موثر در هنگام آلیاژ شدن با فلزات دیگر هم افزایی کنند، تاکید می کنند. هدف این مطالعه ارائه نتایج خاص مانند توسعه کاتالیزورهای جدید نیست، بلکه ارائه ملاحظات اساسی برای طراحی کاتالیست است.
پروفسور یونگ تائه کیم، که این تحقیق را رهبری کرد، گفت: “این تحقیق آغاز سفر ما است، نه نتیجه.” الکترولیز آب کاتالیزورها بر اساس بینش های به دست آمده از این تحقیق.”
اطلاعات بیشتر:
کیو سو کیم و همکاران، اختلال در تعادل بین فعالیت و پایداری با الحاق Ru به نانوساختارهای تکاملدهنده اکسیژن مبتنی بر Ir، کاتالیزور ACS (2023). DOI: 10.1021/acscatal.3c01497
تهیه شده توسط
دانشگاه علم و صنعت پوهانگ
نقل قول: رویکردی جدید به الکترولیز آب برای هیدروژن سبز (2023، 3 نوامبر)، بازیابی شده در 4 نوامبر 2023، از https://phys.org/news/2023-11-approach-electrolysis-green-hydrogen.html
این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به جز هرگونه معامله منصفانه برای اهداف مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوا فقط برای مقاصد اطلاعاتی ارائه شده است.


