مقالات

برای پیش بینی بارش برف، هواپیماهای ناسا در برابر طوفان پرواز می کنند


اکتشافات غواصی ابری، فیزیک پنهان ایجاد طوفان های برفی را نشان می دهد

برای پیش بینی بارش برف، هواپیماهای ناسا در برابر طوفان پرواز می کنند

شیشه جلوی هواپیما به رنگ خاکستری روشن بود و دید تقریباً صفر بود در حالی که P-3 ناسا در گذشته تلو تلو می خورد. طوفان برفی در 15000 پا کاوشگرهای متصل به بال ها اندازه ذرات یخ را در ابرها اندازه گیری کردند، دماسنج های مادون قرمز دما را ثبت کردند و دوربین ها هزاران عکس از کریستال های یخ گرفتند. با جمع آوری داده ها، بیش از دوازده دانشمند در غرفه اطلاعات را ثبت کردند. هشت مایل بالای سر، یک خلبان هواپیمای دیگری را از بالای همان ابر عبور داد. هوا آنقدر رقیق بود که لباس فضایی پوشیده بود.

این ماموریت هشت ساعته یکی از بسیاری از مواردی بود که طی سه سال برای یک برنامه ناسا به نام انجام شد مطالعه میکروفیزیک و بارش برای طوفان های برفی تهدید کننده سواحل اقیانوس اطلس (IMPACTS). این پروژه شامل بیش از 300 دانشمند جوی، هواشناس و خدمه است. داده‌های پروازهای آنها که در فوریه 2023 به پایان رسید، شکاف‌هایی را در دانش دانشمندان در مورد فیزیک کولاک پر می‌کند – مانند محل تشکیل کریستال‌های یخ در ابر و شرایطی که در آن به صورت برف می‌ریزند. این یافته‌ها برای کمک به پیش‌بینی‌کنندگان برای پیش‌بینی بهتر محل باریدن برف و میزان انباشت آن استفاده خواهد شد – کاری دشوار که باعث ناراحتی هواشناسان، اسکی‌بازان و دانشجویان امیدوار به روزهای برفی می‌شود.

رابرت ام. راوبر، دانشمند جوی که اخیراً بازنشسته شده است در دانشگاه ایلینوی در اوربانا-شامپین، می گوید: «ما واقعاً در تلاش هستیم تا بفهمیم چگونه همه این فرآیندهای مختلف با هم کار می کنند تا باعث ایجاد طوفان های برفی شوند که هرج و مرج را ایجاد می کند. محققین اصلی پروژه


حمایت از روزنامه نگاری علمی

اگر این مقاله را دوست دارید، لطفاً از روزنامه نگاری برنده جوایز ما حمایت کنید اشتراک در. با خرید اشتراک، به اطمینان از آینده داستان‌های تاثیرگذار درباره اکتشافات و ایده‌هایی که دنیای امروز ما را شکل می‌دهند کمک می‌کنید.


هنگامی که هوای سرد قطب ها با هوای گرم و مرطوب مناطق استوایی برخورد می کند، کریستال های یخی ایجاد می کند که در نهایت می توانند به اندازه کافی سنگین شوند که سقوط کنند. دانه های برف. اما پیش‌بینی اینکه طوفان‌های برفی کجا خواهند آمد و چه مقدار برف را پشت سر خواهند گذاشت، کار بسیار دشواری است. به این دلیل که سفر از کریستال یخ تا کولاک بسیار پیچیده و پر پیچ و خم است.

کریستال ها اغلب در نزدیکی بالای ابر تشکیل می شوند و سپس به آرامی پایین می آیند. با این حال، اگر جریان‌های صعودی در نزدیکی ابر وجود داشته باشد، کریستال‌ها را می‌توان به آسمان برد – جایی که می‌توانند با دیگر کریستال‌های یخ ترکیب شوند و به دانه‌های برفی تبدیل شوند که سریع‌تر می‌ریزند. سپس این دانه‌ها به صورت نوارهایی سازماندهی می‌شوند که معمولاً در پیش‌بینی‌های هواشناسی به صورت نوارهای رنگی نشان می‌دهند که سنگین‌ترین برف در کجا می‌بارد. اما عواملی که بر نحوه شکل گیری این گروه ها حاکم است هنوز تا حد زیادی ناشناخته است. و هر برفی که به زمین می رسد ممکن است بسته به گرمای زمین همچنان ذوب شود.

ابرها معمولاً از لایه‌های افقی و کیک مانند بسیاری تشکیل شده‌اند که هر کدام ویژگی‌های متفاوتی دارند. پیش‌بینی‌های طوفان برفی در دهه‌های 1970 و 1980 الگوها را مشاهده کردند و از مدل‌هایی استفاده کردند که اطلاعات را تنها از تعداد کمی از این لایه‌ها استخراج می‌کردند. امروزه ابزارهای بهتر و مدل سازی کامپیوتری به هواشناسان اجازه داده است که هشت برابر بیشتر نظرسنجی کنند. اما در پیش‌بینی، داده‌های بیشتر همیشه بهتر است و پیش‌بینی‌کنندگان باید در درجه اول با مشاهدات پروژه‌های تحقیقاتی گذشته برای تفسیر مشاهدات ماهواره‌ای و اطلاع‌رسانی به مدل‌های خود کار کنند.

جیم استینبرگ، دانشمند جوی در دانشگاه یوتا گفت: «پیش‌بینی‌های ما در طول چند دهه گذشته به‌طور پیوسته بهبود یافته است، اما ما به اطلاعات بیشتری در مورد جزئیات وحشتناک آنچه در این طوفان‌ها می‌گذرد نیاز داریم.» درگیر در پروژه.

در سال 2009، تیم راوبر از طریق پروژه‌ای به نام طوفان‌های زمستانی پروفایل (PLOWS) نگاه دقیق‌تری به فضای داخلی کولاک‌ها انداخت. دانشمندان با استفاده از فناوری رادار پیشرفته روی زمین و هواپیما، داده های شگفت انگیزی را در مورد ویژگی های میکروفیزیکی طوفان های برفی غرب میانه جمع آوری کرده اند. او چیزی را نشان داد که رابر آن را ستون های برف می نامد: مناطقی در یک ابر که در آن باد ناشی از همرفت به سمت بالا می وزد حتی زمانی که کریستال های یخ به سمت پایین می افتند. او می‌گوید: «آن موقع بود که می‌گفتیم: «خدایا، اینجا چیزهای زیادی در حال وقوع است». این سیستم های راداری نسل بعدی “کل دیدگاه ما را نسبت به این طوفان ها تغییر دادند.”

یک دهه بعد، راوبر و همکارانش شروع به انجام پروازهای IMPACTS برای مطالعه طوفان های برفی در امتداد سواحل اقیانوس اطلس ایالات متحده کردند که از هوای مرطوب اقیانوس تغذیه می شود. این تیم حتی از تجهیزات رادار و لیدار پیچیده‌تر برای آشکار کردن حضور و نسبت کریستال‌های آب و یخ فوق‌سرد شده در یک ابر با استفاده از معیاری به نام بازتاب استفاده کردند. این به آنها اجازه داد تا بررسی کنند که چگونه این نسبت بسته به متغیرهایی مانند دما تغییر می کند. رادار با طول موج کوتاه و متوسط ​​همچنین نماهایی از ذرات کوچک و همچنین ساختار کلی ابر را با وضوح بالا ارائه می دهد. و با پرواز همزمان دو هواپیما – اولین پروژه در نوع خود – محققان نحوه تشکیل بلورهای یخ را در داخل و بالای یک سیستم طوفانی ردیابی کردند.

این داده ها از 35 پرواز پروژه فاش شد فرآیندهای میکروفیزیکی که با آن دانه های برف به اندازه ای سنگین می شوند که می ریزند: کلوخه شدن و پیچیده شدن. در تجمع، کریستال های یخ ترکیب شده و به دانه های برف تبدیل می شوند. در حاشیه، کریستال‌های یخ، قطرات آب فوق‌سرد شده را هنگام سقوط جذب می‌کنند. پروژه IMPACTS برخی از گسترده ترین مشاهدات دانه های برف ایجاد شده توسط چرخش ابر را ارائه کرده است.

“ما در تلاش هستیم تا از اطلاعات بازتاب راداری برای درک اینکه آیا یکی از این فرآیندها یا هر دوی آنها در مناطقی که برف سنگین می بارد وجود دارد استفاده کنیم. آیا این یک تجمیع است؟ آیا قافیه می شود؟ آنجا چه خبر است؟»، لین مک مردی، محقق ارشد IMPACTS، که به عنوان دانشمند جوی در دانشگاه واشنگتن کار می کند، می گوید.

با درک بهتری از اینکه چگونه کریستال‌های یخ به اندازه کافی سنگین می‌شوند تا از ابر بیفتند، دانشمندان اکنون از داده‌های IMPACTS استفاده می‌کنند تا بهتر بفهمند در نوارهای برفی که کریستال‌ها می‌ریزند چه اتفاقی می‌افتد – به‌ویژه، چگونه نوارهایی تشکیل می‌شوند که منجر به سنگین‌ترین بارش‌های برف می‌شوند. . تحلیل‌های آینده می‌توانند بر چگونگی تغییر ساختار ابرهای برفی با زمان و تأثیر بر قدرت طوفان متمرکز شوند. اگرچه اندازه‌گیری‌های اخیر بر سواحل اقیانوس اطلس ایالات متحده متمرکز شده‌اند، عواملی که در ایجاد طوفان‌های برفی ویرانگر نقش دارند احتمالاً در جاهای دیگر نیز اعمال می‌شوند.

در پروژه‌های آتی، وسایل نقلیه آهسته‌تر مانند هواپیماهای بدون سرنشین می‌توانند اطلاعات دقیق‌تری را از لایه‌های مختلف ابر به طور همزمان ضبط کنند و اطلاعات بیشتری در مورد چگونگی شکل‌گیری و تغییر کریستال‌های یخ نشان دهند. به گفته برایان کول، دانشمند جوی در دانشگاه استونی بروک که بر روی IMPACTS کار می کرد، در حال حاضر، به سادگی شناسایی فرآیندهای فیزیکی در طوفان در حال وقوع می تواند به پیش بینی کنندگان کمک کند تا پیش بینی های بهتری انجام دهند. “فقط اینکه بتوانیم بگوییم که این منطقه به دلیل فعالیت نوارهای برفی شاهد افزایش بارش برف خواهد بود، یک پله بالاتر از جایی است که در گذشته بوده ایم.”



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا